دانش های زبانی و ادبی
دانش های زبانی و ادبی6
نکته اول:شبه جمله
برخی از جمله ها دارای نهاد و گزاره نیستند،اما دارای مفهوم و پیام می باشند،به همین دلیل به این نوع جمله ها «شبه جمله» می گویند.
- ای خدا(خدایا مرا کمک کن)
- هان(آگاه باش)
- به به(چقدر خوب است)
- سعدیا(ای سعدی)
هر یک از این واژه ها به تنهایی (همچون جمله ای مستقل)،مفهوم کاملی را می رساند؛اما همچون جمله دارای نهاد و گزاره نیست.گروهی از این واژه ها برای بیان عواطف و احساسات بیان می شوند:آه،آخ،وای،آهای،به به.
گروهی دیگر از آن ها برای راندن و خواندن حیوانات به کار می روند؛
مثال:کیش،پیشت،چخ
و... .
بعضی از واژه ها از قبیل«افسوس»،«درود»،و
«حنیف»از نظر لغوی معنا دارند و اگر تنها به کار
بروند مفهوم یک
جمله ی کامل را می رسانند.
منادا نیز چه با نقش نما(ای،یا،آی،ا)همراه باشد چه بی آن بیاید«شبه جمله»نامیده می شود.
نکته ی دوم:متمّم
یکی دیگر از اجزای جمله«متمّم»است که همیشه بعد از حروف اضافه می آید:
- حسن به مدرسه رفت.
در جمله ی بالا به حرف اضافه و مدرسه متمّم است.
نکته:متمّم به
معنای تمام کننده ی معنی می باشد و توضیح بیش تری درباره ی جمله می دهد.
حرف های اضافه عبارت اند از:به،با،از،در،برای،بر،
درباره و... .
- این کتاب برای من اهمیت دارد.
در جمله ی بالا برای حرف اضافه و من متمّم است.
- من از دوستم کار های خوبی آموختم.
و در جمله ی بالا هم از حرف اضافه و دوستم متمّم است.